Het Hof van Beroep moet zich uitspreken over de zaak van een Eeklose huisarts H. die door de rechter in eerste aanleg onder meer een beroepsverbod kreeg opgelegd, meldden we eerder. Na de argumentatie van de rechter en de verdediging van de patiënt reageert de huisarts in kwestie met zijn argumenten om beroep aan te tekenen. Kern van de zaak is naar zijn zeggen dat het om een persoonlijke afrekening gaat.

Volgens hem zien ook zijn Meetjeslandse collega’s in dat met zijn zaak corruptie gemoeid is. “Een rechter is volgens mij overigens niet bevoegd om een arts te schorsen. Daar gaat hij zijn boekje te buiten. Toch deed deze rechter dat en werd hij daarvoor door niemand op de vingers getikt. Ik vind ook dat hij het beroepsgeheim geschonden heeft.”

De klacht tegen hem klasseert hij als een zaak die is opgebouwd “door leugens van een drugsdealer, broer van de persoon die zich opgehangen heeft omdat ze het financieel niet meer zag zitten. Haar familie steunde haar daarbij totaal niet. Wel integendeel.”

Overdreven cijfers

Wat de arts in deze kwestie zeker ook stoort, is dat de cijfergegevens over het aantal voorschriften van zijn hand hier helemaal niet kloppen. In het dossier is sprake van 91 voorschriften (gegevens  van het FAGG) in de periode van 1 januari 2019 tot en met 31 december 2019 bij tien apotheken voor antidepressiva, slaappillen en pijnstillers op naam van het slachtoffer  afgeleverd, allemaal opgemaakt door dr. H. 

“Het gaat om 27 voorschriften zolpidem op jaarbasis of twee dozen per maand", verduidelijkt dr. H. "Wellicht hebben vrienden-drugsverslaafden die deels gebruikt. Verder zijn de cijfers opgedreven met andere voorschriften zoals voor een zalftube, protonpompinhibitoren, schildklierhormoon, antihistaminica en dergelijke. Deze aangedikte cijfers komen van de onderzoeksrechter die het al 20 jaar op mij gemunt heeft”, luidt het. “Komt nog bij dat de broer van het slachtoffer systematisch medicatie ‘wegnam’ voor eigen gebruik.”

“De verantwoordelijkheid van de apothekers in deze casus is evenmin onderzocht”, meldt hij verder. 

Dat men de arts zelf viseert, moet ook uit het volgende blijken: “In het verleden werden voorschriften van mij vervalst. In plaats van dat te onderzoeken, heeft die onderzoeksrechter toen samen met een corrupte agent het geweer op mij gericht zonder naar de waarheid op zoek te gaan. Zo werd ik destijds al veroordeeld, weliswaar niet zo erg als nu. Dit gaat om een persoonlijke afrekening.”

Slechte advocaat

Of zijn advocaat dat alles niet ter sprake bracht tijdens het proces? “Blijkbaar had ik een slechte advocaat. Totaal niets heeft hij voor mijn zaak gedaan, behalve dan een gepeperde rekening sturen. Ik vraag mij overigens af of de rechter mijn pleidooi van 14 bladzijden wel gelezen heeft.”

Op het vlak van juridische bijstand schakelt dr. H. alvast een tandje bij: hij nam de bekende advocaat Hans Rieder in de arm voor de beroepsprocedure.

Tot slot trekt hij de getuigenis van de dochter van het slachtoffer in twijfel. Ze betichtte de arts er onder meer van dat hij niet naar haar moeder zou hebben omgekeken toen het slecht ging. “Maar die dochter bezocht haar moeder zelf een heel jaar niet! Haar getuigenis staat vol van leugens. En van de broer is bekend dat hij een drugsdealer is. Bij deze onfrisse zaak zijn drugs nooit ver weg.”  

Zware beschuldigingen, maar dokter H. steekt zijn verontwaardiging niet onder stoelen of banken: “De rechter wou gewoon een arts als zondebok om een voorbeeld te stellen, maar een rechter moet correct vonnissen.”

Wordt ongetwijfeld vervolgd, desnoods tot aan het Europees Gerechtshof als het van de huisarts afhangt.