Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) heeft donderdag gepleit voor een algemene herziening van het concept casemanagement in de gezondheidszorg. Dat houdt in dat een patiënt met complexe, medische of sociale behoeften door een professional ondersteund wordt, door begeleiding binnen het zorgaanbod aan te bieden. Volgens het KCE bestaan er in België al verschillende initiatieven, maar is het aanbod te versnipperd en is de rol van de casemanager niet altijd duidelijk.
Het kenniscentrum kaart aan dat veel patiënten, zoals hoogrisicopatiënten, complexe of wisselende ziekte en therapeutische behoeften, instabiliteit, meerdere aandoeningen, nood hebben aan professionele hulp om hun weg te vinden in het systeem. De voorbije twintig werden iniatieven genomen op de verschillende niveaus en in verschillende settings bij allerlei bevolkingsgroepen. Voorbeelden zijn het Protocol 3-project voor kwetsbare ouderen en de art. 107-pilootprojecten in de geestelijke gezondheidszorg.
Toch blijkt dat het principe momenteel op een zeer versnipperde manier georganiseerd wordt, met een verschil in aanpak voor specifieke bevolkingsgroepen of patiëntenverenigingen. Met als gevolg dat de toegang tot casemanagement gebaseerd is op het behoren tot een bepaalde categorie (diagnose, leeftijd...), in plaats van op de complexiteit van de behoeften van de patiënt. "Sommige mensen lopen dus het risico er geen recht op te hebben, ook al hebben ze behoefte aan deze diensten", klinkt het.
Ook verschilt de uitwerking van casemanagement sterk per initiatief. Het kenniscentrum wil daarom een herziening in samenhang met het Interfederaal Plan voor Geïntegreerde Zorg, dat in 2023 groen licht kreeg. Daarbij moet worden nagedacht welke middelen worden toegewezen en hoe, rekening houden met de klinische trajecten en de geografische dekking. Ook moet worden bekeken wat het profiel, de rol en de positie van casemanagers is ten opzichte van andere zorgprofessionals.
