Dr. Jos Van Hoof, voorzitter Vlaams Artsensyndicaat, argumenteert bij het begin van de staking nog een laatste keer waarom artsen actie moeten voeren/staken. "Vandaag vraagt om duidelijkheid", luidt het.

"Het eigenlijke discours wordt gemarginaliseerd naar arts-onvriendelijke, culpabiliserende en stigmatiserende oneliners door onze minister, de mutualiteiten maar ook en dat moet nu maar eens gezegd, door een syndicaat, waarvan we op zijn minst ondersteuning van hadden verwacht. BVAS-ABSYM en ASGB-KARTEL hebben elkaar gevonden en die eensgezindheid op het terrein had historisch kunnen zijn om als brede beroepsgroep op te komen voor de toekomst van ons beroep en de kwaliteit van de zorg voor onze patiënt."

Want wat is het eigenlijke discours?

"De minister wil een toegankelijke, betaalbare zorg. Dat willen wij en onze patiënten ook. Echter door de zorg zo laagdrempelig te maken , maak je ze ontoegankelijkheid. Waarom zouden patiënten geneigd zijn tot kritische zelftriage wanneer er geen drempels meer zijn? Reguliere zorg komt, door overbevraging met uitstelbare zorgvragen, onder druk te staan, evenzo bij niet planbare zorg. Dit leidt tot uitgestelde zorg, wachttijden, zorginfarcten, patiëntenstops, toename van de ziekenhuisopnames, verlengde arbeidsongeschiktheden  met als bijkomend effect, een verdere ontsporing van de budgettaire  middelen en nog meer zorginfarcten."

"Een indexering van het remgeld (0,6 € voor VT patiënten en 2,4 € voor niet VT-patiënten) bij gelijkblijvend ereloon voor de artsen leidt alleen al bij de huisartsen tot een structurele besparing voor het RIZIV van 140.000.000 euro. Een aanzienlijk bedrag dan kan gereïnjecteerd worden in de zorg om de zorgcapaciteit te verbeteren door praktijkondersteuning  met extra personeel of in het geval van niet planbare zorg, het opzetten van een performant triagesysteem."

"Verder wordt met de Kaderwet het overlegmodel volledig uitgehold. Het model van conventie heeft jarenlang zijn deugdelijkheid bewezen. Nu wil de minister sterk regulerend inbreken in dit overleg door inhoudelijk de contouren waarbinnen overleg kan, zo scherp te stellen dat er nog nauwelijks onderhandelingsmarge mogelijk blijft. En wanneer je deze contouren dan nog eens afzet in een onrealistisch tijdskader kan je nog moeilijk spreken van evenwaardigheid aan de gesprekstafel."

Permanente framing

"Maar zeker zo belangrijk in het eigenlijke discours is de permanente framing van een volledige beroepsgroep, die weggezet wordt als ‘ graaiers’, ‘oplichters van het systeem’ , ‘grootverdieners’, ‘parasieten van de zorg’  en dat omwille van een klein percentage outlyers, die er ook zullen zijn bij én de mutualiteiten én de vertegenwoordigers van het volk. Het idealisme dat onze beroepsgroep drijft wordt door de politiek en de mutualiteiten geframed naar geldzucht."

"Het eigenlijke discours wordt bewust afgeleid naar mediatieke oneliners, die scoren bij het grote publiek."

"Zo is er de remgeldverhoging. Wat men echter niet vertelt is dat de erelonen van de arts hetzelfde blijven en dat de extra bijdrage van de patiënt respectievelijk maar 0,6 of 2,4 euro bedraagt."

"Zo is er de discussie over de supplementen. Hoe kan je nu al een voorafname doen op het plafond van de supplementen , als je alle variabelen waaronder de herijking van de nomenclatuur en de ziekenhuisfinanciering , nog niet op je netvlies hebt. Het mag ook duidelijk zijn dat een preplaffonering van de supplementen ten goede zal komen aan de uitkering door hospitalisatieverzekeringen van de mutualiteiten. Bij gelijkblijvende premie, minder terugbetalen , meer winst. Wat met hun responsabilisering , want ook dat staat in het regeerakkoord."

"En dan de villageneeskunde, het woord alleen is reeds voldoende om ongenuanceerd zijn politieke slag bij het publiek thuis te halen. Men vergeet echter bewust te vertellen dat ziekenhuizen deels met een aanzienlijk overheidsbudget gefinancierd worden, deels uit een belangrijk deel van de erelonen van de artsen kunnen puren. Deze afdrachten zouden in de toekomst moeten verdwijnen , nochtans laat de Minister in een recent schrijven de mogelijkheid bestaan, mocht er noodzaak toe zijn. Het bewuste overheidsbudget , BFM, is echter niet voorzien voor extramurale praktijken , die daardoor volledig hun directe en indirecte kosten zelf moeten financieren. Het waarom van de noodzakelijke persoonlijke bijdragen door de patiënt wordt bewust weggelaten in het discours."

Vandaag vraagt om duidelijkheid.

BVAS-ABSYM en ASGB-KARTEL willen daarom strijden voor  :

• Het veiligstellen in de toekomst van ons vrije beroep
• De toegankelijkheid, betaalbaarheid en vooral kwaliteit van onze zorg
• Een overlegmodel met evenwaardigheid tussen de verschillende partners
• Respect dat we heus wel verdienen

Dr. Van Hoof besluit met een 'warme laatste oproep' voor steun op het terrein bij deze D-day: "staak met ons mee, laat je tenminste horen en vorm samen met ons één front."

> (AA)DM organiseert na de zomer provinciale overlegmomenten

> Van Kaderwet naar karikatuur (dr. Vanden Kieboom, ASGB)